خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )

301

نهج البلاغة ( فارسي )

فرومايگان ، كه لبها از به هم خوردن و بردن نامشان و نكوهش اعمالشان ننگ دارد . در اين حال بايد گفت : انا لله و انا اليه راجعون . فساد آشكار شده ، كسى نيست كه زشتكاريها را دگرگون سازد و كسى نيست كه بزهكاران را مهار كند . با چنين اعمالى مىخواهيد كه در جوار خداوندى در سراى قدس او به سر بريد يا از گراميترين دوستان او به شمار آييد . آرزويى محال است . خداوند را براى رفتن به بهشت نتوان فريفت و خشنودى او جز به اطاعت و بندگى حاصل نشود . خدا لعنت كند كسانى را كه امر به معروف مىكنند و خود به جاى نمىآورند يا نهى از منكر مىنمايند و خود به جاى مىآورند . 130 سخنى از آن حضرت ( ع ) در خطاب به ابو ذر ، رحمه الله ، هنگامى كه عثمان او را به ربذه تبعيد كرد . اى ابو ذر ، تو براى خدا خشمگين شدى ، پس ، اميد در كسى بند كه براى او خشمگين شده اى . اينان به خاطر دنياشان از تو ترسيده‌اند و تو به خاطر دينت از آنان ترسيده اى . اينك ، آنچه را كه به خاطر آن از تو ترسيده‌اند به ايشان واگذار و آنچه را كه به سبب آن از ايشان ترسيده اى برگير و رو به گريز نه . اينان چقدر نيازمند چيزى هستند كه تو آنها را از آن منع مىكردى و تو چه بىنيازى از آنچه تو را از آن منع كرده‌اند . فردا خواهى دانست كه چه كسى سود برده و چه كسى فراوان رشك مىبرد . اگر درهاى آسمان و زمين را به روى بنده اى از بندگان خدا بربندند و آن بنده خدا ترس باشد ، خداوند برايش راهى خواهد گشود . پس ، جز حق تو را مونسى نباشد و چيزى جز باطل تو را به وحشت نيفكند . اگر دنيايشان را مىپذيرفتى ، تو را دوست مىگرفتند و اگر از دنيا چيزى بر مىگرفتى تو را در امان مىداشتند .